3.1 Doorgaans zal eerst een eenzijdige medische expertise doorgaan, georganiseerd door de verzekeringsmaatschappij die uw schade moet vergoeden.

Dit is in het bijzonder de B.A.-verzekeraar (zijnde meestal de autoverzekeraar) en/of de arbeidsongevallenverzekeraar. Aldus zal u doorgaans eerst worden onderzocht en ondervraagd door de raadsgeneesheer (of bijstandsarts / verzekeringsarts/ adviserend arts) van de verzekeringsmaatschappij, dus van tegenpartij. Deze geneesheer – deskundige zal uiteindelijk de medische besluiten* volgens zijn zienswijze opstellen (vooral : de graden en periodes van tijdelijke arbeidsongeschiktheid en de graad van blijvende arbeidsongeschiktheid of van blijvende invaliditeit).

Het zou logischer zijn dat u onmiddellijk na het ongeval wordt bijgestaan door uw eigen raadsgeneesheer; deze kan dan o.a. nagaan welke bijkomende onderzoeken dienen te gebeuren, en wanneer. Maar de rechtsbijstandsverzekeraar neemt de kosten voor uw eigen raadsgeneesheer doorgaans pas ten laste van zodra de medische besluiten van de raadsdokter van tegenpartij gekend zijn (en dus moeten worden gecontroleerd).

Voormelde medische besluiten zijn opgesteld door een arts die dagelijks wordt aangesteld door de vergoedingsplichtige verzekeringsmaatschappij en die dus niet onpartijdig kan worden genoemd ; ze vallen begrijpelijkerwijze vaak al te nadelig uit voor het slachtoffer.

Zo blijkt de raadsgeneesheer van de verzekeringsmaatschappij vaak te verdedigen dat uw klachten en letsels:

– reeds vóór het ongeval zouden hebben bestaan (“voorafbestaande toestand”)
– voortvloeien uit een natuurlijke evolutie die ook zonder het ongeval zou hebben plaatsgehad
– door u worden overdreven (“aggravatie”), omdat u zich laat beïnvloeden door uw raads- of behandelende geneesheer (“iatrogene beïnvloeding”) of omdat u uit is op een hoge vergoeding (“renteneurose”)
– volledig worden geveinsd (“simulatie”)
– onvoldoende bewezen zijn en geen steun vinden in de beeldvorming

en/of
– voortvloeien uit uw verkeerde psychische ingesteldheid (met termen als “somatisatie”, “fixatie”, “persoonlijkheid die de neiging heeft zich op autodestructieve wijze te focussen op tegenslagen…”).

En veel klachten kunnen onmogelijk daadwerkelijk worden bewezen, in het bijzonder aan de hand van beeldvorming (terwijl het slachtoffer de bewijslast draagt…).

Bovendien zal de expert van de vergoedingsplichtige verzekeringsmaatschappij meestal enkel besluiten tot blijvende invaliditeit (B.I.), hoewel ook blijvende arbeisongeschiktheid (B.A.O.) overblijft; hij weet maar al te goed dat dit naar vergoeding toe een groot verschil uitmaakt.

3.2 Het is dan ook ten zeerste aangewezen dat u een tegenexpertise laat doorgaan, dus een “second opinion”vraagt.

Dit houdt in dat u de medische besluiten van de raadsgeneesheer van de verzekeringsmaatschappij laat beoordelen door een eigen raadsgeneesheer *, die uitsluitend uw belangen verdedigt, in het bijzonder tegenover de raadsgeneesheer van tegenpartij.

Uw eigen raadsgeneesheer zal er vooral op toezien:

1° dat hij alle nuttige inlichtingen en stukken ontvangt, zodat hij zijn cliënt afdoende kan verdedigen (op medisch vlak); hij zal de nodige bijkomende onderzoeken laten doorgaan, om in de mate van het mogelijke de sequelen (= klachten en letsels) te bewijzen;

dat B.A.O.* i.p.v. B.I. wordt weerhouden (zie ook verder lichamelijke schade, nr. 9.4), en dat het toegekende percentage ervan voldoende hoog is,

3° dat de consolidatie niet op een te vroege datum wordt bepaald,

dat alle gerechtvaardigde kosten en uitgaven, mogelijks ook bepaalde uitgaven na de consolidatiedatum, worden weerhouden (zie verder onder lichamelijke schade, nr. 12)

en
5° of er voor bepaalde toekomstige mogelijke verwikkelingen of dergelijke geen voorbehoud * dient te worden gemaakt.

De opdracht van uw raadsgeneesheer vult dus de opdracht van uw advocaat aan: uw raadsgeneesheer heeft tot opdracht te verdedigen dat al uw letsels en klachten ingevolge het het ongeval worden aanvaard en dat de medische besluiten toelaten een volledige vergoeding voor alle lichamelijke schade te bekomen.

Maar ook met de bijstand van een degelijke eigen raadgevende arts blijft het moeilijk en onzeker om de volledige omvang van de lichamelijke schade te bewijzen…

3.3 Kies uiteraard een onpartijdige raadsgeneesheer die voldoende kennis en ervaring betreffende medische expertises heeft verworven !

In dit kader moet worden betreurd dat het slachtoffer al te vaak zijn behandelende arts (huisarts) als raadsgeneesheer aanstelt, hoewel deze arts op dit gebied geen (of onvoldoende) kennis en ervaring heeft. Het is aangeraden om een ervaren specialist-geneesheer te kiezen (die weet 1° welke bijkomende onderzoeken moeten gebeuren, 2° hoe een medische expertise verloopt en moet verlopen, 3° welke medische besluiten verdedigbaar kunnen worden geacht en 4° – niet in het minst – hoe hij zich dient te verdedigen tegen de scherpe argumenten van de doorgewinterde raadsgeneesheer van de verzekeringsmaatschappij). Wij verkiezen trouwens een raadsgeneesheer (of bijstandsarts) die niet dag in dag uit werkzaam is voor verzekeringsmaatschappijen. Zie ook verder Adviezen om de volledige vergoeding voor uw lichamelijke schade te bekomen , nr. 16. U kan ons steeds vragen welke raadsgeneesheren volgens ons degelijke bijstand verlenen.

3.4 Soms is het belangrijk reeds na een paar maanden advies in te winnen bij uw eigen raadsgeneesheer.

Deze kan u bvb. laten weten welke onderzoeken binnen een zekere termijn, bvb. binnen de 3 maanden vanaf het ongeval, moeten gebeuren om bepaalde klachten op degelijke wijze te kunnen bewijzen.

Ter herinnering: u dient vooraf de toestemming tot aanstelling van een eigen raadsgeneesheer te bekomen vanwege uw rechtsbijstandsverzekeraar, die immers o.a. de kosten van uw verdediging op medisch vlak moet betalen.

Voor meer concrete vragen zal u zich willen wenden tot de V.Z.W. zelf, eventueel anoniem.